Historia Tai Chi

Początki Tai Chi

Tai Chi a dokładniej Tai Chi Chuan, od swoich źródeł jest sztuką walki. Powstało na bazie tradycji filozoficzno-zdrowotnej funkcjonującym w Chinach od tysięcy lat.

Na przestrzeni tego czasu powstało wiele szkół i metod służących utrzymaniu lub odzyskiwaniu zdrowia. Większość oparta na siłach natury. Przetrwały jako mistyczne rytuały, które dla Europejczyka są trudne do zrozumienia.

chang_san_feng_mountainPoczątki Tai Chi Chuan giną w mrokach legend. Są jednak w miarę zgodne co do osoby alchemika i pustelnika, nieśmiertelnego Chang-San Feng (Zhang Sanfeng). Jego osoba pojawia się w różnych legendach na przestrzeni ostatniego tysiąclecia.

waz-i-zurawWedług jednej z legend Chang-San Feng żył w tamtym czasie na górze Mol-Don. Doznał objawienia technik Tai Chi Chuan podczas snu. Legenda głosi, że Feng poszukiwał eliksiru życia. W nieoczekiwany sposób poznał tajemnicę długowieczności.

Druga legenda utrzymuje, że pustelnik obserwował walkę węża z żurawiem. Stąd doznał olśnienia miękkości ruchów w ustępowaniu i ataku.

Tai Chi bardziej współcześnie

Yang Lu Chan
Yang Lu Chan

Pod koniec XVIIIw. Wang Tsung-yueh sformalizował sztukę. Uzupełnił ją o podstawy filozoficzne wzięte z Taoizmu.

W roku 1852 Yang Lu Chan przyniósł Tai Chi z prowincji Hunan do Pekinu. Stamtąd w postaci różnych stylów rozprzestrzeniło się na całe Chiny.

Różne style Tai Chi

W trakcie rozwoju Tai Chi, powstawały różne style.

Najstarszym z nich jest styl Chen. Z niego wyodrębnił się styl Yang (obecnie najbardziej rozpowszechniony). Następnie style Wu i Sun.

Każdy z nich posiada zestawy charakterystycznych technik. Wszystkie połączone są wspólnymi korzeniami i podstawami filozoficznymi opartymi na pracy z energią Chi.

Czasy współczesne

Najbardziej znanym współczesnym popularyzatorem Tai Chi jest Cheng Man Ching. Żył w pierwszej połowie XX wieku.

W młodym wieku zachorował na gruźlicę. Lekarz zalecił mu wtedy uprawianie Tai Chi. Po kilku latach ćwiczeń lekarze stwierdzili całkowite wyleczenie. Cheng Man Ching był tak zachwycony i wdzięczny, że resztę życia poświęcił na popularyzację Tai Chi. Pragnął aby inni ludzie też mogli doświadczyć korzyści zdrowotnych jakie ze sobą niesie.